เลพเพิร์ดเกคโค (Eublepharis macularius) เป็นสัตว์เลื้อยคลานที่เหมาะกับมือใหม่ที่สุดชนิดหนึ่ง ตัวไม่ใหญ่ เชื่องง่าย ไม่ต้องใช้แสงยูวีแรงแบบกิ้งก่ากลางวัน และมีมอร์ฟสีหลากหลาย อายุเฉลี่ยราว 15–20 ปีถ้าดูแลดี
นิสัยพื้นฐาน
เลพเพิร์ดเกคโคออกหากินช่วงพลบค่ำและกลางคืน ไม่มีแผ่นเกาะที่นิ้ว จึงปีนกระจกไม่ได้เหมือนตุ๊กแกบ้าน และมีเปลือกตาที่กะพริบได้ เมื่อตกใจอาจ สลัดหาง หางจะงอกใหม่ได้แต่รูปทรงไม่เหมือนเดิม จึงไม่ควรจับที่หาง

ตู้
- ตัวเดียวใช้ตู้ยาวราว 60 ซม. ขึ้นไป
- เน้นพื้นที่แนวนอน มีที่ซ่อนอย่างน้อย 3 จุด คือ ฝั่งร้อน ฝั่งเย็น และกล่องชื้น (ใส่มอสชื้น ช่วยการลอกคราบ)
- ตัวผู้สองตัวห้ามเลี้ยงรวมกัน จะต่อสู้กัน
อุณหภูมิ
- จุดร้อนบนพื้น: ประมาณ 30–32°C
- ฝั่งเย็น: ประมาณ 24–27°C
เลพเพิร์ดเกคโคย่อยอาหารด้วยความร้อนจากพื้น นิยมใช้แผ่นทำความร้อนใต้ตู้ร่วมกับเทอร์โมสตัท

วัสดุรองพื้น
สำหรับลูกและวัยรุ่น หลีกเลี่ยงทรายละเอียดหรือวัสดุร่วนที่กินเข้าไปได้ เพราะเสี่ยงอุดตันลำไส้ ใช้กระดาษ แผ่นรอง หรือกระเบื้องแทน
อาหาร
- กินแมลงเป็นๆ เช่น จิ้งหรีด หนอนนก ดักแด้ หรือแมลงสาบสำหรับเลี้ยงสัตว์
- ขนาดแมลงไม่ควรใหญ่กว่าช่องว่างระหว่างตาของตุ๊กแก
- คลุกผงแคลเซียม ก่อนให้ และเสริมผงแคลเซียมผสม D3 กับวิตามินรวมตามฉลาก
- ให้อาหารแมลงก่อนนำไปเลี้ยงตุ๊กแก (gut loading) เพิ่มคุณค่าทางอาหาร
- ลูก: ให้ทุกวัน วัยโต: วันเว้นวันถึง 2–3 ครั้งต่อสัปดาห์
ปัญหาที่พบบ่อย
| อาการ | สาเหตุที่เป็นไปได้ |
|---|---|
| ขาอ่อนแรง ขากรรไกรนิ่ม | ขาดแคลเซียม (โรคกระดูกจากเมตาบอลิก) |
| คราบค้างที่นิ้วหรือหาง | ความชื้นไม่พอ ไม่มีกล่องชื้น |
| หางผอมลงชัดเจน | ไม่กินอาหาร ป่วย หรือมีพยาธิ |
| ไม่ถ่ายหลายวัน ท้องบวม | อุณหภูมิต่ำ หรือกินวัสดุรองพื้นเข้าไป |
ซื้อขาย
ประกาศควรระบุมอร์ฟ เพศ (ดูได้ชัดเมื่อโตพอ) อายุ น้ำหนัก และอาหารที่กินอยู่ ลงรูปหางด้วย เพราะหางที่อ้วนเป็นสัญญาณสุขภาพที่ดีที่คนซื้อมักดูเป็นอย่างแรก



